Baba Parası | 2020

Sokakta oynasınlar, kaldırımda izlerim. Böyle yazdım instagramda afişin önünde çektirdiğim fotoğrafa. Çıktığı gün izlemeye gidecektim, olmadı, ikinci gün gittim. Hiçbir yorum okumadan, yalnızca fragmanı seyrederek ve tüm Selçuk Aydemir külliyatını okuyup izlemenin verdiği "kesin çok güleceğim" garantisiyle gittim. Güldüm de fakat sanırım ben ilk kez bir Selçuk Aydemir işini eleştireceğim. Spoiler vermeme garantisi vermeyerek filmin bana yaşattıklarına geçiyorum buyursunlar.

Evrak Kürek | Selçuk Aydemir

Tam adıyla Evrak Kürek Sektörden Arkadaşlara Giriş 101. Selçuk Aydemir'in 3. ve geçtiğimiz pazartesi yayınlanan son kitabı. İflah olmaz bir stalker olduğum için kitabın imzalı baskısını ön satıştan sipariş verip (imzasızını istedim önce, sonra dayanamayıp ilk siparişi iptal ettim ve imzalısını istedim, stalker derken şaka yapmıyorum) 2 gün içinde de bitirdim. Bir kitabın güzelliği kısa sürede bitmesinden ziyade verdiği keyifle alakalı. Bitince yüzünde oluşan tebessümde... Okurken yer yer güldürüp yer yer gözlerin dolmasıyla... Gerçi muhtemelen bu kitabı okurken gözleri dolan dünya üzerinde 2 kişi vardır: Selçuk'un annesi ve ben Serap. Bazı insanları lüzumsuz şekilde çok seviyorum ve yaptığı her işin altına imza atma heveslisi oluyorum. Evladını kollayan bir anne misali eleştiri falan gördüğümde "yoo ne alakası var" moduna giriyorum ya, işte Selçuk o güruhun içinden bir arkadaşımız. 

Mahalleden Arkadaşlar ve Liseden Arkadaşlar kitaplarını okurken katılarak güldüğüm o kadar çok yer vardı ki Evrak Kürek için tüm şartlar oluşmuştu. Müthiş eğleneceğimi düşünüyordum ki eğlendiğim yerler çoğunluktaydı fakat ben bu kitaba hüzünlendim de... Selçuk'un Cemcir'den küçük küçük bahsettiği yerlerde gurur duydum, Çalgı Çengi'nin yapıldığı dönemde yaşadığı zorluklara üzüldüm, Erdal Tosun ile ilgili sayfalarda duygulandım, Necati Akpınar ile ilgili sayfalarda gözlerim dolu dolu oldu. Tam manasıyla bir Selçuk Aydemir eseridir gözümde yani. Güldürürken ağlatabilen, düşündürürken kalbe dokunabilen... Aslında kitap iki kitleye hitap ediyor: ilki kesinlikle benim gibi ruh hastası Selçuk Aydemir fanları, ikincisi ise sinema işine bir şekilde bulaşmak isteyen, bu işten ekmeğini kazanmak isteyen yapımcı, yönetmen, ekip elemanları. İşe girerken nasıl zorluklarla karşılaşabilirsiniz, kim dost kim düşman, nereden ne kazanır ne kaybedersiniz kısa kısa bunları anlatmış Selçuk. Bize de okumak düşmüş. Son sayfada da Sektörden Arkadaşlar'ın müjdesini vermiş hadi spoiler'ı da çakayım! Özetle nefis kitap. Ben büyük keyif aldım okurken ki Selçuk'a ait her işten keyif alan birisi olarak objektifliğimden çok  da emin değilim aslında. Siz yine de okuyun. Kitabın telif hakları Mikader'e gidiyor. Sevmeseniz bile ("anne mod on" öyle bir ihtimal yok bu arada "anne mod off") bir sevap işlersiniz fena mı?! Kitap Küsurat Yayınlarından, 224 sayfa ve 28 TL'den satışta. İndirimle 18'e aldım ben. Kitapyurdu.com ve D&R'ın internet sitesinde güzel indirim var. İmzalı baskıyı da D&R'dan aldım ama imzalı nüsha kaldı mı bilmiyorum. MUTLAKA OKUYUN!

Ailecek Şaşkınız | 2018

Daha önce yaptıkları her işi kendim yapmışım gibi benimsedim. Ailecek Şaşkınız çekilmeye başladığı günden beri geri sayarak bekledim. Fragmanını, kamera arkasını, hep yaptıkları gibi filme özel söyledikleri şarkının klibini defalarca kez izledim/dinledim. Büyük gün çarşamba akşamı geldi çattı ve biletimi taa pazar gününden alıp salonun en güzel koltuğuna oturdum. Salondan çıkarken gözlerim dolu doluydu. Yine başardıkları için. Kendilerini değişik yörelerin insanları (Sivaslı-Düğün Dernek, Ankaralı-Çalgı Çengi, İstanbullu-Kardeş Payı, kendileri olarak-İşler Güçler ve nihayet Bursalı-Ailecek Şaşkınız) olarak bize anlatmayı başarabildikleri için gurur duydum onlarla. Kendim gibi, ben yapmışım gibi.

Çalgı Çengi İkimiz | 2017

Canım Selçuk ne çekerse izlerim. Ne yazarsa okurum. Peşin peşin bununla başlayayım. Çalgı Çengi'nin ikincisinin çekilme mevzusu ilk filmin izlendiği ilk andan itibaren Selçuk'un aklındaydı muhtemelen ve insanlar da hepimiz de o kadar çok istedik ki bunu, ha oldu ha çekilecek dedik dedik, nihayetinde araya giren 2 film ve 2 dizinin ardından Çalgı Çengi İkimiz ismiyle geçtiğimiz hafta içinde çeşitli sinemalarda, 6 Ocak Cuma günü de tüm Türkiye'de gösterime girdi filmimiz. Niye bu kadar sahiplendim sorusunun bir cevabı muhtemelen yok. Sevdiğim insanların iyisini de kötüsünü de sahiplenirim. Bu cümlelerin ardından ne kadar objektif olunur sorusunun cevabı da yok aslında. Ama ben yazdım, kıymet verip okuyanların gözlerine sağlık. Başlıyorum!

Düğün Dernek 2 - Sünnet

Vaktinde şurada "Selçuk yazsın, Ahmet ve Murat oynasın, ben de her türlü izlerim" demişliğim var. Hep de arkasındayım bu sözün. Film 4 Aralıkta vizyona girdi, 4 Aralık akşamı Galatasarayımızın maçı olduğu için 5 Aralıkta sinemadaydım. Galatasaray demişken, ben bu filmi Galatasaray gibi buldum. İlk yarıda tutuk, ikinci yarıda açılıp adeta ateş eden ve yapması gerekeni yapmış olarak süresini dolduran. Yine de sloganının hakkını verdi; panik yok, çok eğlendik ÇOK. Hadi başlayalım dedikoduya.

Selçuk Aydemir | Mahalleden Arkadaşlar

Uzun zamandır hiçbir kitaptan bu kadar keyif almadığımı itiraf etmek zorundayım. Selçuk Aydemir kitabın henüz başında anlatıyor; Selçuk, Ferhat Şensoy'un bir kitabını alır bir sahaftan. İstanbul şartlarında yakın sayılacak bir tramvay yolculuğu yapacaktır ve aldığı Ferhan Şensoy kitabını okumaya başlar. Selçuk varacağı yere ulaşır fakat tramvaydan inmez. Ta ki kitap bitene dek. Kitabı bitirdikten sonra kitabı aldığı kitapçıya gider ve bu kez Ferhan Şensoy'un tüm kitaplarını alır (bir cümlede kitap kelimesini geçirme rekoru artık bende, dağılın.). Ve Selçuk için hayatının kırılma noktalarından birisi Ferhan Şensoy okumaya başladığı o gündür. Devam ediyorum...

Bu bir veda anı sevgilim...

Hayır romantik bir yazı yazmayacağım. Aslında romantik ama sevgiliye yazılmış bir yazı değil. Kardeş Payı 35 bölümün sonunda ekrana veda etti. Tıpkı tadı damağımda kalan İşler Güçler gibi... Devamı gelecek denilen ama gelmeyen Çalgı Çengi gibi... Düğün Dernek gibi... Kardeş Payının 2. sezonu izleyicileri tarafından çok tutulmamış olsa da ben her sevdiğime yaptığım gibi kötüsünü düşünüp konduramadım. Bana sorulsa çok beğendiğimi söylerdim. Hep söyledim de. Dizinin final bölümünü yayından 3 gün sonra bilgisayarımdan kesintisiz izledim. Bu da benim Kardeş Payına vedam olsun. Gökten sürekli üç elma düşsün. Selçuk çeksin, Ahmet ve Murat oynasın, Serap da seyretsin. 

ps: dizinin gizli şahanesi Şinasi Yurtsever'in Hilmi'sine selam olsun. Şinasi de hep bu ekipte olsun. Seviyoruz. 

Düğün Dernek ~ 2013

Çok bekledim bu anı, çok istedim. Neredeyse 2 aylık bir bekleyişin ardından 6 Aralık 2013 olan vizyon tarihi geldi. Türlü türlü aksiliklerin ardından ise filme 6 Aralıkta gidecek olan ben, Serap, filme 16 Aralık Pazartesi günü gidebildim. Bu kadar bekleyişe, tüm beğenenlerin beklentimi da yükseltmesine rağmen ben bu filmi izledim ve çok beğendim. Murat Cemcir ve Ahmet Kural'ın yaptığı bir işi beğenmememe imkan yoktu zaten, bu konuda tarafsız ve objektif olamam, ama gerçekten çok iyiydi. Uzun süredir film yazmamıştım, tadını çıkarayım. Başlıyorum.

Üsküdar'a Giderken 12. bölüm

Şu diziyi de bitirdiler ya başka bişey demiyorum. Resmi açıklama gelmiş. Pazara son bölümmüş. Dün akşam yayınlanan şu bölümü bi saatinizi ayırın izleyin. Şu dizi bitiyor ya, Akasya Durağı sanki benim doğumumla ekrana girmiş 20 yıldır sürüyor gibi geliyor bana.. Yazıklar olsun kanal d!Ana sayfayı kasmayalım diye bölümü içeri attım. Devamını görelim'e tık..

Üsküdar'a Giderken..

..bu sefer hava açık. Böyle başlıyor dizinin jenerik şarkısı. Öner Erkan ve Erkan Can başta olmak üzere çok keyifli insanların yaptığı ve yaklaşık 2 aydır sürdürdükleri bi iş Üsküdar'a Giderken. E bize de düşen, daha çok insana ulaşmasını sağlamak tabii ki.