Ölmeden Önce Yapılacaklar vol.8

Uzuuun süredir yapmayı çok istediğim bir şey olmamış. Bugün aklıma geldi bir tane hemen paslayayım dedim. Pandemiden önce araba aldım ben. Kullanırken büyük keyif alıyor ve doğru da kullandığımı, acemiliğimi attığımı, en azından kimseyi rahatsız etmeden yol aldığımı düşünüyorum. Dileğim de bu konuyla ilgili. Ben ölmeden önce, mümkünse tek şoför olarak gidebildiğim, uzun bir yolculuğa çıkmak istiyorum. Bir kere o yolculuğu yaptım, hem de günübirlik şekilde gittim geldim. Fakat bahsettiğim bu yolculuk özel bir kişi içindi. Yani orada önemli olan yolculuk değil, vardığım yerdi. Şimdi önemli olan vardığım yer değil, yolculuk olsun istiyorum. Arkama yaslanıp, güzel şarkılar eşliğinde, oturduğum koltuğun camı açık olsun, öylece gideyim istiyorum. Ankara olur, Eskişehir olur, Antalya olur, Afyon olur (Konya'ya en yakın iller) artık önemli olan varacağım yer değil yani. Sadece hiçbir şey düşünmeden araba sürmek istiyorum. Hatta özellikle hiçbir şey düşünmemek istiyorum. Başarırsam, buraları günceller "bucket list"e bir tik daha atarım. İnşallah, kazasız, belasız.

Karanlıkta denize girmek

Ölmeden önce yapılacaklar listemden bir madde daha sildim geçtiğimiz hafta yaptığım tatilde. Bizim tatil ekibi biraz kalabalık. 3 aile totalde 14-15 kişi falanız çoluk çocuk. Plan şöyle, sabah çıkılacak, mekana gidilecek, gidilince oradan ev tutulacak, eve eşyalar atılacak ve denize gidilecek. Evdeki hesap çarşıya uydu mu tabii ki uymadı. Biz çıktık evden, mekana gittik, tüm evler dolu olunca akşama kadar fıldır fıldır ev aradık. Çocuklar deniz deniz yan çizmeye başladı bu arada. Yan çizen çocuklardan birisi benim ki 31 yaşında bir ihtiyar bir çocuktur güzel ruhum. 

Bu ev bulamama durumu bize yaradı. 6-7 gibi bizi artık sahile attılar siz kalın burada biz ev bakalım diye, indik sahile giydik mayoları girdik denize. Bunlar evi buluncaya kadar tabii saat ilerledi hava karardı. Biz sudan çıktık mı tabii ki hayır! Napalım üşüyelim mi?! Neyse böylece karanlıkta denize girmek hayalim de tamamlanmış oldu. Aynı maddenin yağmurlu havada denize girme bendini de kovalamaya devam edeceğim. İnşallah ömrümün modern kölelik dönemini atlattıktan sonra o klişe hayal olan sahil kasabasında emekliliği yaşamak kısmet olur. Yazcılık kazanacak. 

Ölmeden Önce Yapılacaklar vol.7

Serinin 7. bölümündeki arzum, Galatasaray'ın sezon başlangıcı ve şampiyonluk kutlamalarına katılmak! Geçtiğimiz hafta Kayseri maçını izlerken fark ettim bunu ne kadar istediğimi. İyisiyle kötüsüyle bir sezonu geride bıraktık, yeni sezona başlayabileceğimiz en kötü şekilde başladık (Avrupa'dan elenerek) ve gerçekten travmatik günlerdi. Fakat hiçbir şey olmamış gibi, hiç kötü değilmişiz gibi, hiç başarısızlık yaşamamış gibi 4 gol atıp çatır çatır oynayarak maçı kazandık. Hem de ASY'de! Orada olabilmek isterdim. Çünkü özlemle karışık o coşku beni bir süredir canlı tutan tek şey. 

Şampiyonluk kutlamaları ise harika geçen sezonun ardından yaşamak isteyeceğim türden bir coşku. Fotoğraf her şeyi anlatıyor. Fazlasını söylemeye ihtiyaç yok sanırım. Bu seneki sezon başlangıcını kaçırmış olabilirim, önümüzde bir şampiyonluk kutlaması var ve orada olacağım!

Ölmeden önce yapılacaklar vol.6

Listemizin bugünkü maddesi aslında güncel de bir konu. Şöyle ki, bugünkü maddem "büyük bir futbol şampiyonasını yerinden izlemek". 29 yaşındayım, bilinçli olarak 20 senedir futbol izliyorum. 5 Avrupa, 5 Dünya Kupası izledim. Hayal meyal hatırladıklarım içinde aktif olarak bulunmadıklarımız. Kafamda netleşen maçlar ise 2002 ve 2008'e ait, içinde olduklarımıza. Ama düşünsene, şehirler arasında yolculuğu yapabildiğin takdirde 1 aylık turnuvanın tüm maçlarını izliyorsun, hepsini statta izliyorsun. Bunun verdiği taraftarlık hazzı çok başka olsa gerek. 

Ölmeden önce yapılacaklar vol.5

Daha önce şurada İtalya turundan bahsetmiştim. Bugün, bu serinin ikinci tur planından bahsedeceğim. Memleketimizin Ege turu... Eline haritayı aldın, Ege denizinin en üst noktası olan Çanakkale-Edremit-Ayvalık ile başlayıp Fethiye'ye uzanan bir yolculuk. Kaç gün sürdüğü, neye mal olduğu önemli olmadan, gittiğin her yerde minimum bir gece kalarak akıp giden zaman. Yenecek kabak çiçeği dolmaları, kızgın sulardan "gerçekten" serin sulara atlamak, sadece yarın gideceğimiz yer de bugünkü kadar güzel olur mu acaba diye düşünmek ve hayal bile edemediğim başka tecrübeler...

Sezen Abla bile "Kalbim Ege'de Kaldı" diyorsa bir bildiği vardır diye düşünüyor ve her seferinde olduğu gibi en yürekten inşallahlarınızı bekliyorum.

Ölmeden önce yapılacaklar vol.4

Tumblr'da fink atarken denk geldim bu karikatür serisine. Birden bucketlistimde en olması gerekip de olmayan maddeyi fark ettim: ANNE OLMAK! 

Ölmeden önce yapılacaklar #3

Yüzmek! Geçenlerde instagramda da itiraf ettiğim üzere yaza ve tüm sıcağına katlanmamın en büyük sebebi ve dünyada yapmaktan en keyif aldığım aktivite olur kendisi. Zaten içinde su olup sevmediğim tek şey yok muhtemelen. Bir insanın yaşı 5'ten fazlaysa fıskiye sevmesi çok absürt oluyor farkındayım. Ama elimde değil. Yürüyüş yaparken bile çimler sulanıyorsa "aaa tüh üzerim ıslandı :/" demek için özellikle fıskiye tarafından giden insanım ben. Ama bugünkü konumuz biraz daha tuzlusu o suyun. Yüzmek nasıl ölmeden önce yapılacaklar listesine girer sorusunun cevabı ise içeride.

Ölmeden önce yapılacaklar #2

Konser! Hayatımda gittiğim tek konser Teoman'ın akustik konseriydi. Küçük bir salon olarak tabir edebileceğimiz Ankara MEB Şura Salonunda yapılan konsere aldığım sürpriz bir davet ile gitmiştim. İtiraf etmek gerekirse Teoman konserinde bu kadar eğleneceğimi sanmazdım. Ama asıl listemde konserine gitmek istediğim 3 kişi var. Parti başlasın!

Ölmeden önce yapılacaklar #1

Yeni bir seri ile başlıyorum. İsteyiş sırasına göre 1, 2, 3 diye sıralanmayacak bu liste gönlümden geçen ütopyalarımı içerecek. Bakalım neler çıkacak. En taze hayallerim bu seride yer bulacak elbete. Başlıyorum!