Takip edenler anımsayacaktır geçtiğimiz günlerde Margaret Atwood'un Nam-ı Diğer Grace kitabını okumuştum. Kitapla ilgili notlarımı güncellerken bir de dizisi olduğunu hem de dizinin Netflix'te yayınlandığını keşfettim. Kitabın akabinde diziyi de izlemek için zaman ayırdım her gün birer bölüm olmak suretiyle ağır ağır tadını çıkararak diziyi bitirdim. Bir kere dizi mini dizi 6 bölüm. Bölümler aşağı yukarı 40 dakika kadar sürüyor. IMDB puanı ben baktığımda 7.7/10 durumunda. Başrolde duru ve müthiş güzelliği ile Sarah Gadon var ama benim için dizinin x faktörü açık ara Zachary Levi oldu. Jeremiah rolü üzerine o kadar yakışmış ve o sakalları ile ekranda öyle bir arzı endam etmiş ki, yan rollerden biri olmasının yanı sıra tek kelime ile bayıldım! Dizinin konusunu kitaptan bahsettiğim sayfada zaten gördüğünüz için tekrara düşmemeye çalışacağım. Kitabı okumadan diziyi izlesek ne olur diye soracak olursanız işte oradan yürürüz. Zira bu diziyi izlemek için kitabını okumanız şart değil çünkü kitap nefis yansıtılmış ekrana. Uzun süredir okuduğum bir kitabı aynı zamanda zihnimde canlandırırken çekilen film/dizinin bu kadar örtüştüğünü düşünmemiştim. Dizi izler gibi değildim de kitabı izler gibiydim adeta. Bu hissi yalnızca kitap okurken acaba filmi nasıl olurdu diye düşünen benim gibi saykolar anlayacağı için teferruat veremiyorum. Diziyle ilgili tek ofsayt diyalogların arasında boğulduğunuz anlar olabilir, takılmayın. Gerekirse dinlenerek izleyin, hepsinin bir anlamı olacak, bana güvenebilirsiniz. Grace'in farklı hikayesi bir kez daha anlattı ki gerçek hayat aslında en güzel sanattır. En güzel hikayeleri barındırır, en doğru mesajları verir. Yeter ki görmeyi bilelim. İzleyin.
ps: Tabii ki sizi bu güzellikten mahrum etmedim.
Bundan tam 7 sene önceymiş. Hayatımın en keyifli yıllarından birisi olan ve her şeyin yerli yerinde olduğu, birçoğumuzun son huzurlu senesi olan 2015 yılının ekim ayı. Tiyatroya gitmeye karar verilmiş ve bizi ağırlayacak oyun Grönholm Metodu olmuş. O gün hissettiklerimi de şuraya yazmışım elbette aksiyon kontenjanından. Peki 7 sene önceki oyun ile bugünkü başlığın ilgisi nedir? Hemen bağlıyorum. Metot, Gain'de yayınlanan 4 bölümlük bir mini dizi ve konusu da Grönholm Metodu adlı tiyatro eserinden uyarlama. Bölümler 30 - 45 dakika arasında değişiyor. Gerilim unsuru ise hiç düşmüyor. IMDB puanı ben baktığımda 8.1/10'du ki epey güzel bir puanç Dizide Serkan Keskin, Şebnem Hassanisoughi, Mustafa Kırantepe ve Sarp Aydınoğlu oynuyor. Bir şirketin satış müdürü kadrosu için yapılan mülakat dizinin asıl konusunu oluşturuyor. Alt metinde ise riyakarlığından tutun da çıkarı olduğunda her kabın şeklini almasına kadar genişleyen bir skalada sıralayabileceğimiz birçok insan defosundan bahsediliyor. Yargılıyor olmak istemem zira sanırım insanı insan yapan biraz da bu defolar. Bu defolarla nasıl başa çıktığımız yahut çıkamadığımız. Vereceğiniz molalarla 2-3 saat arasında bitecek bir iş. Kesinlikle keyifliydi fakat aynı hikayeyi tiyatro sahnesinde, oyuncuların gözlerinin içine bakıp nefeslerinin kulağıma doluşuyla izlemek gibi yüksek bir çıtaya sahip olunca benim için biraz yavan kaldı. Uzuuuun süredir tiyatroya da gitmediğimi hatırladım diziyi izlerken. Bir buçuk saatten uzun süre nefes bile almadan izlemiştik bu oyunu. Sıkılmak şöyle dursun, bugün düşünüyorum da perde arası bile vermeden izleyip büyülenmiş şekilde çıkmıştık salondan. Eski güzel günler... Neyse, dizinin konusu nefis. Oyun hala sergileniyorsa elbette gidip tiyatroda görün. Fakat artık gösterimde değilse dizi de işinizi görür.
Zweig kitaplarının bir bitirme anı gelecek ama ben o ana kadar büyük ihtimalle her kitabından daha çok keyif almaya devam edeceğim. Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma'da kitapla aynı adı taşıyan bir hikaye, bir de Prater'de İlkbahar isimli iki hikaye bulunuyor. İlk hikayedeki zanaatkar bir yankesici. Zanaatı da cepçilik özetle. O sırada sokak keyfi yapan birisi bu adamın yankesici olduğun fark edip büyülenmiş şekilde onu izlemeye başlıyor. Hikayenin kurgusu da bu andan itibaren başlıyor. Diğer hikaye olan Prater'de İlkbahar'da ise, sosyeteden bir kadının bir davete katılamamasıyla halktan biriymiş gibi giyinip sokağa çıkması ve orada birine aşık olmasın anlatıyor. Takdir edersiniz ki içimdeki uslanmaz romantik (netflix film janrları), ikinci hikayeyi daha çok sevdi. Zaten içinden bahar geçen bir hikayeyi sevmememe imkan yok diyerek de soyadıma selamı çakarım. Kitabın bendeki baskısı İşbankası Kültür Yayınlarından, 64 sayfa ve 12 TL. Zweig sevseniz de sevmeseniz de, uslanmaz bir romantik de olsanız aksi de, bu nefis kitaba bir şans vermenizi tavsiye ederim. İlk hikayede ne kadar gerilip heyecanlanıyorsanız ikincide de o kadar gevşeyip tebessüme boğuluyorsunuz. Bunu da ancak Zweig başarır!
Hepimiz ağustosa hoşgeldik. Tatlı yaz devam etsin, havalar sıcak kalmaya devam etsin, keyfimiz sağlığımız yerinde olsun. Aylin Devrimel isimli bir kadının hayatını anlatıyor Ayşe Kulin. Aylin ile çocukluk arkadaşı. Aylin bir gün Amerika'daki evinin önünde kendi arabasının altında evdeki yardımcısı tarafından ölü bulunuyor. Çocukluk arkadaşına, bu ışıklı ve müthiş renkleri olan kadına bir saygı duruşunda bulunuyor Kulin, Adı: Aylin ile. Aylin Devrimel gerçekten şahsına münhasır bir kadınmış. 40'ından sonra doktor olmaya karar verip 50'sinden sonra Amerikan ordusunun içinde yarbay rütbesi ile göreve başlayan bir kadından bahsediyorum. Kitap bana alt metinden sürekli şunu dürttü; konfor alanı diye bir şey yoktur Serap, sadece cesaret edebildiklerin ve edemediklerin vardır. İnsanların doktor olduğu yaşta doktorluk eğitimine başlayan, bununla da kalmayıp vatandaşı olmadığı bir ülkenin ordusunda verdiği ışık terapisi tedavileriyle subay olan bir kadının varlığı bu dünyadan geçtiyse, yeterince azmi gösterdiğimiz takdirde her şeyi deneyebiliriz. Yeter ki isteyelim. Kitap Kulin tarafından yazılmış birçok biyografi kitabında olduğu gibi birkaç kuşak öncesinden başlayıp Osmanlı'dan paşalara falan uzanıyor ve ana karakterin eğitimi, ilk gençliği, yaşadığı ilişkiler ve iş ilişkileriyle sürüyor. Kitabın yayınlanma tarihi 90'ların sonunda ama ben ancak okuyabildim. Ne derler bilirsiniz; her şeyin bir vakti var. Okuduğumuz her şey bir şekilde hayatımızı etkileyecekse eğer ben de Aylin kadar gözü kara ve iddialı olabilmeyi diliyorum ileride. Kitabın bendeki baskısı Everest Yayınlarından, 398 sayfa ve 85 TL.
Ama nasıl özlemişim bastı mı giden türden bir roman okumayı! İşte Atwood tam da bunu başardı benim için. Okuyamıyordum bu ara. Elime aldığım kitap akmıyordu. Akmayınca okumaktan uzaklaştığımı düşünüp üzülüyordum. Hatta bir ar "belki de herkesin ömrü boyunca okuyabileceği belli bir kelime kapasitesi vardır ve ben bu kapasiteyi doldurmuşumdur" şeklinde sapkın bir düşünce bile geçmiş olabilir aklımdan. Neyse ki hepsi geride kaldı, iyiyiz. Atwood'u BluTv'de yayınlanan Handmaid's Tale (Damızlık Kızın Öyküsü) isimli kitabın uyarlaması olan diziden biliyorsunuz. Benim okuduğum 2. kitabı oldu. Yine bir kadın hikayesi. Fakat durum bu kez biraz farklı. 19. yüzyıl sonlarının Amerika-Kanada eksenindeyiz. Grace isimli bir kız evinde çalıştığı beyefendinin ölümüyle yargılanıyor müşterek suçlu olarak. Grace'in çocukluğundan yaşadığı zamana doğru bir yolculuğa çıkarıyor Atwood okurunu ve bunu da öyle sürükleyici şekilde yapıyor ki kayboluyorsunuz hikayenin içinde. Bu arada 1996'da yazılan eserin kurgulanışı ne kadar Atwood'a ait olsa da olayın merkezindeki hikaye gerçek bir olaymış ve gerçekten dönemin sansasyonel mevzularından da birisiymiş. Kitapta Atwood'un okuduğum kadarıyla sevdiği iki olgu yine başı çekiyor: Feminizm ve sınıf çatışması. Yine de diğer kitabın distopya olduğunu düşünürsek bu kitaptan ayrıldığını söylemekte fayda var. Sanıyorum Atwood okumaya Ahitler'i edinerek devam edeceğim. Zira bahsettiğim nedenlerden ötürü seviyorum kendisinin evreninde dolaşmayı. Kitabın bendeki baskısı Doğan Kitaptan, 632 sayfa ve 90 TL. Aksın gitsin türden bir kitap arıyorsanız 600 küsur sayfa gözünüzü korkutmasın, gerçekten akıp gidiyor.
