Aklım çıkıyordu üst üste üçüncü deplasman mağlubiyeti gelecek diye, Allah kalbimi biliyor ya... Neyse ki korktuğum gibi olmadı. Ryan'ın (8) attığı tek golle maçı 1-0 galip tamamladık. Şimdi maçın iki boyutu var. İlki, pasa yönelik bam bam bam futbolu oynayan Galatasaray, böyle patates tarlası kıvamındaki zeminlerde ciddi zorlanmalar yaşıyor. Soso, sakatlanıp çıktı mesela. Federasyon yerli/yabancı futbolcu sayısıyla ilgili goygoyu yapıp duracağına kulüplere zeminlerle ilgili ciddi yaptırımlar uygulama yoluna gitmeli artık. Futbolun oynanamıyor olması bir yana bu adamlara deli paralar dökerken saçma sapan sakatlıklar yüzünden faydalanamıyor olmak kulüpler açısından da çok negatif sonuçlar doğuracaktır. İkinci boyutu ise Hocanın Emre (20) ısrarı. O kadar çok gözünün içine bakıyoruz ki çıkarsın diye, işi artık inada çevirdi. Yalan yanlış bi gol atsa da galip gelsek, "biz de bir şeyler biliyoruz görüyorsunuz" diye ortalara dökülecek, sırf bu yüzden sahada kalıyor bu adam 80+ dakika. Oysa, Emre çıktı golü sonra bulduk mesela... Kaldı ki hepimizin arzusu Galatasaray galibiyetiyken bu inada gerek yok. Sözleşmesini mi uzatacak, ne yapıyorsa yapsa da bu inatlaşma bitse artık. Gerçi Henry'nin alındığını düşünürsek Emre'yi artık keser diye öngörüyorum ben. Devreyi 39 puanla kapattık. İkinci yarıdan toplayacağımız 45 puan bizi şampiyon yapar, devre arası maçından bildiriyorum. Hedef 23!
Normalde Kürşat Başar'ın romancılığını, hikayeciliğini çok severim ve beğenerek de okurum. Daha önce Başucumda Müzik, Aslında Hayal ve Yaz kitaplarını okumuş ve tabiri caizse bayılmıştım. Her bitirdiğim kitaptan sonra da ilk alışveriş listeme başka bir kitabını eklemiştim. Bu döngü bu kitapta kırıldı maalesef. Kitap Kürşat Başar'ın yazdığı kısa kısa yazılardan oluşmuş. Belki köşe yazısı falandır bilemiyorum. Fakat kitapta müthiş bir eril dil var. Beni çok şaşırttı. O naif, sanatçı, keyif ehli adam gitmiş, genç kızlar şunu yapıyor, kadınlar kocalarını böyle boğuyor diyen bir dedikoducu komşu teyze gelmiş adeta. Öyle acayip ki yazarken bile şaşırıyorum, bu yazdığım eleştirileri Kürşat Başar'a yazdığıma inanamıyorum. Yani benim de gençlerin ve kadınların evirildiği şekil ile ilgili fikirlerim var ama tek taraflı yorumlanmasını ve parmakla gösterilerek kötülenmesini doğru bulmuyorum. Genç kadınlarımız tü kaka da genç erkeklerimiz çok mu düzgün mesela? Bugün kadın cinayeti diye eleştirdiğimiz ölümlerin sebebi genç adamlar değil mi? Ya da bu genç kızları yetiştiren bizzat sizin nesliniz değil mi? Kitap benim için büyük hayal kırıklığıydı. Kapağının bu kadar iç açıcı olup içindekilere bu kadar kızdığım başka bir kitap okumamıştım herhalde. Hayal kırıklığım yazılanlar bir yana yazana dair elbette. Neyse, bu da böyle geçsin bakalım. Kitap Everest Yayınlarından, 164 sayfa ve 23 TL.
İçeride oynanan iki maç ve atılan 12 gol... Sonra gidip deplasmanda Beşiktaş'a falan yeniliyorsunuz işte lüzumsuz lüzumsuz. Takımın üzerindeki bu dengesizliği atmasının yolu oyuncuların her maça bugünkü özveriyle çıkmalarına bağlı. Artık para için mi oynarlar, arma için mi oynarlar, Hocam için mi oynarlar bilmiyorum. Bildiğim tek şey, bu maçtaki gibi oynarsa, gerçek Galatasaray gibi, çok güç mağlup olurlar. Bi kere Soso'ya sakatlık ve kenarda oturmak yaramış bu bir. Arda hiçbir şekilde oyundan düşmüyor bu iki. Emre'nin (20) gol atması bundan sonrası için kendisini ispat etmesine yardımcı olacaktı bu üç. Dördüncüsü ve en önemlisi, büyük kaptan, göz bebeğim, Fernando Muslera 7. ayın şafağında artık kalede göründü. Fatih ve Okan'a sonsuz teşekkürler ama bu çocuğu görünce gözlerimizden kalp çıkıyor. Allah bir daha sakatlık yüzü göstermesin 41 yaşına kadar 41 kere maşallah çekerek izleyelim inşallah. Denizlispor'a ligin kalanında bol şanslar diliyorum. Galatasaray'ımızın 6 golünden ilki Emre'den (20) geldi. Sonra sırayla, Soso, Donk, Saracchi (aslında rakibe çarpıp girdi çaktırmayın), Belhanda ve Jesse attı. Sekidika'nın attığı gol ayrıca Arena'da atılan 500. golmüş ve epey duygusal tamamlandı maç. Birileri futbol karnınızı mı doyuruyor diye konuşadursun. Cimbom, karnımızı değilse de kalbimizi doyuruyor. Canları var olsun. Dilerim şampiyon olacağız. Y ü r ü y e d u r u n! Hedef 23!
Kitap ilk çıktığı dönemde almış fakat araya giren diğer kitaplardan dolayı okumaya fırsat bulamamıştım. Geçen gün başlayıp iki günde bitirdim kitabı. Kısa kısa aforizmalardan oluştuğu ve nefis bir dili olduğu için akıp gidiyor. Livaneli'nin bugüne kadar yazdığı kitaplardan, makalelerden, köşe yazılarından Ozan Bilge ve Durmuş Cavlan tarafından seçilen cümlelerden oluşan kitapta 33 farklı kavram, İstanbul ve Mustafa Kemal'e dair fikirleri bulunuyor. Her fikrin başlık olarak atıldığı sayfada bir de Abidin Dino illüstrasyonu mevcut. Elbette bu da kitabın değerini artırıyor. Kalbime dokunan öyle çok söz vardı ki kitapta, eğer kitapların altını çizerek okuyan bir tip olsaydım muhtemelen her sayfada birden fazla satır çizili olurdu. Seçilen her sözün altına imzamı kalbimle atarım, öyle seviyor ve saygı duyuyorum. Livaneli İnkılap Yayınevine geçti, benim gibi takip edenler biliyordur mutlaka. Bizi Sürükleyen Nehir Doğan Kitap'tan çıkardığı son eser olması açısından da önemliydi benim için. Çünkü bir yazar eğer sürekli çalıştığı bir yayınevini değiştirirse anlatımı da değişip başka bir yazar oluyor gibi bir fikrim var şahsen. Bir sonraki kitapta bu fikrimi çürütmesini bekliyorum. Kitabın bendeki baskısı Doğan Kitap'tan,
Takımın başında şöyle yönetme işini yapabilen bir yönetici olmadığı, yönetici sıfatıyla takımın başında bulunanların tüm derdi Fatih Terim olduğu ve Fatih Terim'in de oyuncu değişikliklerinde yaptığı hatalar buradan İstanbul'a yol olduğu için Galatasaray'ın kaybetmesi çok normal. Maçlardan önce eski futbolcularla yapılan röportajlar falan bunlar gereksiz işler. Tamam oldu bitti, o gün sevindik falan da bir rakibe, lig şampiyonluğunda yalnızca +/-3 puan değerindeki bir tane maça bu kadar anlam yüklersen kayıp geldiğinde de böyle sinir bozucu oluyor. Rakip takımın hocası her maçtan sonra hakem hakem diye boşuna ağlanmamış işte hasat böyle böyle yapılıyor demek ki. Vallahi helal olsun. Bir imparator değilse de krallık falan gelecektir Sergen'e gelecekte. Galatasaray'a dair söylenecek tek söz Diagne'nin yaptığı (bence doğrudan kırmızı kartın ağır olduğu) saçma sapan faul ile maçın tamamında kusursuz oynayan Luyindama'nın yaptığı iki hata ile gelen iki golün mağlubiyete neden olduğudur şüphesiz. Neyse bu da böyle olsun artık. Beşiktaş'ta umuyorum o kadar çığlığa neden olan pozisyonlara rağmen bir sakatlık yoktur, ki olmadığına da eminim, kuru gürültüyle daha kaç maç kazanacaklar bakacağız. Kazanmaya devam ederlerse de şampiyonlukları hayırlı olsun. Benim gönlümden geçen elbette kendi takımımın şampiyonluğudur. Hedef 23!
